Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Οστεοπόρωση: μάθετε τα πάντα για τη "σιωπηλή επιδημία"



Η οστεοπόρωση είναι ασυμπτωματική, τουλάχιστον μέχρι το πρώτο κάταγμα, ενώ πλήττει μία στις δυο γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Αν το πρόβλημα δεν προληφθεί, τη σκυτάλη παίρνει η φαρμακευτική αγωγή. Αρκεί να ξέρετε ότι ανήκετε στην ευπαθή ομάδα. Μπορείτε να το μάθετε με μία απλή εξέταση: αυτή της οστικής πυκνότητας. Στην εξέταση οφείλουν υποβληθούν όλες οι γυναίκες στην ηλιακή γκάμα των 50 – 65 ετών, αλλά και οι άνδρες που διανύουν τη δεκαετία των 70.


Ο αριθμός που προκύπτει από την εξέταση, το λεγόμενο Τ σκορ, περιγράφει την απόκλιση της οστικής πυκνότητας του εξεταζόμενου ατόμου σε σχέση με έναν 25χρονο ανάλογου σωματότυπου (ύψος και βάρος). Αν το Τ σκορ κυμαίνεται από 0 έως 1, δεν απαιτείται θεραπεία. Αν κινείται από -1 έως -2,49, ο ασθενής κατατάσσεται στο εύρος της οστεοπενίας. Ο γιατρός θα αποφασίσει αν θα πρέπει μαζί με το ασβέστιο και τη βιταμίνη D να ακολουθήσει και ειδική θεραπεία με διφωσφονικά ή γοναδομημιτικά φάρμακα.

Βασικό ρόλο παίζει επίσης και η άσκηση με το βάρος του σώματος και στην πρόληψη και θεραπεία. Η καλύτερη άσκηση είναι το γρήγορο περπάτημα.
Η διατροφή και λήψη γαλακτομικών βοηθά επίσης κυρίως στην πρόληψη. Συνήθως, στο σημείο αυτό, παίζουν ρόλο ατομικοί ή οικογενειακοί παράγοντες κινδύνου, όπως για παράδειγμα το να παίρνει κανείς φάρμακα για τον θυρεοειδή. Η λήψη κορτιζόνης είναι επίσης επιβαρυντικός παράγοντας όπως και το κάπνισμα και η κατάχρηση αλκοόλ.

Αν ο δείκτης της εξέτασης είναι μεγαλύτερος του -2,50, η οστεοπόρωση είναι δεδομένη και χρειάζεται συνδυαστική αγωγή. Η οστεοπόρωση, ως χρόνια νόσος, επηρεάζει καταλυτικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς, αποτελώντας την υπ΄ αριθμόν ένα αιτία για τα οστεοπορωτικά κατάγματα. Ως εκ τούτου, απαιτεί προσοχή, πειθαρχία στη θεραπεία και, σαφώς, παρακολούθηση από ειδικούς. Διόλου τυχαία, στην Ελλάδα καταγράφονται περίπου 13.000 κατάγματα ισχίου τον χρόνο, τα οποία αφορούν άτομα άνω των 65 ετών και είναι οστεοπορωτικά-συμβαίνουν σε επίπεδο έδαφος, με ελάχιστη βία.
Από τους παθόντες αυτούς, μόνον το 10% επανακτά πλήρως την αρχική του κινητικότητα, δυσκολεύονται για παράδειγμα να ανεβούν σκάλες.


ΠΗΓΗ: iatropedia.gr